CPL

In de hangar was ik al weleens ‘stiekem’ in de PH-PPP gaan zitten om de cockpit te bewonderen, maar vandaag was de eerste keer dat ik echt met de PH-PPP mocht vliegen. De PH-PPP is een Piper Arrow, een wat complexer vliegtuig dan de Cessna 172 waar ik normaal mee vlieg. Voor het behalen van een CPL (commercieel brevet, dat ook nodig is om voor MAF te kunnen vliegen) moet je vlieguren maken op een complexer vliegtuig. De Piper Arrow heeft een propeller waarvan je de invalshoek van de bladen in kan stellen en ook een intrekbaar landingsgestel. Mijn instructeur zei dat je het overstappen van een Cessna 172 naar een Piper Arrow een beetje kan vergelijken met de overstap van een auto met automaat naar een auto waar je zelf moet schakelen. Dat vind ik wel een mooie vergelijking. Wat je versnelling in de auto is, is de hoek van je propellerbladen in de Piper Arrow. Het was ook even wennen aan de logheid en ook de snelheid van de Piper Arrow. Gewoon cruisen, zweven, het circuit vliegen, alles gaat sneller in de Piper Arrow. Die verhoogde snelheid heeft onder andere effect op wanneer en hoe scherp je een bocht indraait om bijvoorbeeld goed uit te komen voor de landing. Het was wel even zweten. Of kwam dat door het warme weer? Hoe dan ook, de eerste les voor mijn commerciĆ«le brevet zit erop en ik zie al uit naar de volgende.

Geplaatst in CPL

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *