Tentjes op een heuvel

Slapen in een tentje op een heuvel, nagenietend van mooie leerzame vluchten, prachtige uitzichten, de gezelligheid in de groep, een lekkere barbecue naast de taxi-baan, en wetend dat de vliegtuigjes waar we morgen weer mee vertrekken op een paar meter afstand staan. Oftewel vliegkamp. Heerlijk.

Omdat de vliegtuigen bij onze vliegschool allemaal geboekt waren vloog ik om en om met een medepiloot in een Cessna 150 die elders gehuurd was. Wat een droppie zo’n Cessna 150. Er passen maximaal twee personen in en de cockpit was lekker primitief. Het was voor mij de eerste keer vliegen in een C150, normaal vlieg ik zijn grotere broer C172.

We vlogen donderdag eind van de middag eerst van Hilversum (waar de C150 stond) naar Teuge. Die avond hadden we op Teuge een briefing om de plannen voor het kamp door te nemen. Per veld keken we wat mogelijke uitdagingen waren en welke afspraken we konden maken ter verhoging van de veiligheid. Er werd ook naar andere veiligheidsaspecten gekeken zoals de ruimte tussen de vliegtuigen, het verschil in vliegervaring tussen piloten en minima wat betreft het weer. Na het maken van het een en ander aan afspraken gingen we slapen in de hangar.

De volgende ochtend vertrokken we met 6 vliegtuigen en 14 personen richting Dortmund. Ik was om en om piloot of passagier. Het leuke was dat de passagiers steeds wisselde tussen de vliegtuigen. Zo vloog je steeds met een ander en leer je extra veel van elkaar.

Ik vloog als passagier naar Dortmund. Vanaf Dortmund vloog ik naar Kassel om daarna als passagier mee te vliegen naar Flugplatz Bad Gandersheim. Aldaar zette we onze tentjes op. Het veldje zag er zo leuk uit (met een helling in het grasbaantje) dat ik er eigenlijk toch ook een landing op wilde oefenen. Aangezien de C150 al in de lucht hing, een vliegtuig van medestudenten geleend en toch ook even een landing gemaakt. Het was inderdaad een mooi veld om op te landen en eigenlijk wilde ik nog wel meer landingen maken, maar er stond een heerlijke barbecue te wachten dus toch maar de motor uitgezet. Tijdens de barbecue hadden we uitzicht op onze vliegtuigen en een Duits heuvellandschap waarin de zon langzaam wegzakte.

Op Dortmund even wachten met de landingsbaan oprijden totdat deze grote jongen weg is.
Kamperen op Bad Gandersheim.
De ondergaande zon geeft mooie plaatjes.

De volgende ochtend vloog ik naar Porta Westfalica. Dit veldje heeft een asfalt landingsbaan van 15 m breed, ongeveer de helft zo breed als de baan in Teuge. Dit gaf een ander plaatje, omdat een smallere baan de illusie geeft dat je hoger zit dan dat je eigenlijk zit, en het was daarom een mooie oefening om daar te landen.

Als onze vliegtuigjes gezellig bij elkaar op Porta Westfalica. Zie je de kleine C150 (PH-SKF) in het midden op de voorste rij?

Vanaf Porta Westfalica vloog ik als passagier mee naar Varrelbusch. Dit was wel een hele leuke vlucht omdat het niet in een Cessna was maar in een Piper Super Cub.

Links de C150 waar ik mee vloog en rechts de Piper Super Cub.

Na een heerlijke lunch op Porta Westfalica vloog ik terug naar Teuge. Het zicht was het laatste stuk niet geweldig dus om al mijn aandacht vrij te hebben om goed naar buiten te kijken of er geen andere vliegtuigen in de buurt zijn had ik de navigatie even wat vereenvoudigd en gewoon de A1 gevolgd. Op Teuge waren de condities weer goed. Na het nodige afscheid nemen (wat was het een leuke tijd met elkaar) nog een keertje als passagier meevliegen terug naar Hilversum. Onderweg kwamen we meerdere luchtballonnen tegen. Echt een mooie gezicht. Daarna moe en voldaan weer richting huis. Wat een mooie tijd, wat veel geleerd, wat een avontuur en wat zal ik vanavond lekker slapen.

Het luchtruim delen met luchtballonnen onderweg naar Hilversum.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *